Blog

Het Fiets jaar 2011

dinsdag 07 februari 2012

Voor Fietsen in Suriname is het jaar 2011 een goed jaar geweest wat betreft Mountainbike tours.

Wij merken dat steeds meer mensen kiezen voor deze extreme tochten met persoonlijke uitdaging. In dit nieuwe jaar, 2012, zullen we ons opnieuw inzetten voor deze groep.

In totaal zijn er 21 geweest (in 2010 waren het slechts 8). Er werd in totaal 16 keer naar Brownsberg gereden, (MTB tour van2 of 3 dagen), 3 keer deden we de Moengo Challenge (4 dagen) , 1 keer een “vette spoorbaan tour” (2 dagen) en 1 keer de Apoera Challenge plus (8 dagen)!

De eerste tour van 2011

Brownsberg .

Op 2 januari 2011, toen iedereen nog bijkwam van het nieuwjaarsfeest stapte ik met nog 10 bikers op de fiets voor 6 dagen MTB tour waarin we op dag 3 de Brownsberg zouden bedwingen. Dit was een goed begin van wat er later nog zou komen.

De laatste tour van het jaar 2011

Apoera plus (8 dagen)

.Op 4 december werd de aanzet gegeven voor de laatste MTB tour van het jaar 2011. Een tocht die al in februari was gereserveerd. Wij hadden een klein jaar gehad om ons erop voor te bereiden. Er hadden zich 3 mannen voor ingeschreven: Gerrit, een oud militair die vaker in de jungle van Suriname is geweest, Fred, een beginnende mountainbiker met karakter en Rob, een mountainbiker met ervaring op single trail.

Vanuit vliegveld Zanderij was de start om dan na zes dagen in het dorp Apoera aan te komen. Onderweg zouden we in tenten en ook in hangmatten, ev. bij kreken en rivieren slapen.

Op de vroege ochtend vertrokken we per auto naar Zanderij. Daar stonden Iris en Don op ons te wachten met een ontbijt. Na het ontbijt hebben we de jeep (onze volgauto) ingeladen en de fietsen opnieuw afgesteld. Om negen uur in de ochtend waren we gestart voor de eerste etappe met een lengte van 70km. Het was een vlotte start en al gauw waren bij het eerste dorp Pikin Saron, met 24 km in de benen. We zouden vanaf dat punt steeds minder tekenen zien van mensen en steeds meer natuur. De zon werd fel en de tempo werd steeds lager. Op 57km maakten we een stop bij een kreek voor wat verkoeling. Met kleren en al gingen enkelen van ons de kreek in terwijl er heet water werd gekookt voor een soepje. Samen met Rob genoten we van de warme soep terwijl we in het koude kreekje zaten. Na de lunchstop moesten we nog wat fietsen om de eerste bivakplaats te bereiken. De kont en de benen werden voelbaar. Bij aankomst op bivak namen we een frisse duik in de kreekje en gingen relexen in de hangmatten. De jager Draaibas die met de chauffeur in de volgauto mee reisde ging die avond het bos in en de volgende ochtend lag er een boshaas naast de tent.

Dag 2. Op dag twee werden we wakker door de geluiden van het bos. Na een goed ontbijt stapten we op de fiets om na 64km te stoppen aan de Coppename rivier bij marrondorp Witagron. Opnieuw was de start goed en al gauw hadden we 40km in de benen zitten. Het restant was dus nog 24km. Langs de weg hebben we gekookt en geluncht.
Nu het laatste traject. De zon stond recht boven ons hoofd. Het gebied waar we fietsten was savanne met weinig schaduw en de ondergrond was mul zand. Het was ploeteren om vooruit te komen. De fietsen begonnen ziektebeelden te vertonen. Maar voordat we het wisten waren we bij het dorp Witagron. Het was 3 uur. We waren nat van het zweet, stoffig en uitgeput. Het was tijd voor een koud biertje en de rest van de dag werd in de hangmat doorgebracht. Voor het avondeten maakten we een wandeling door het dorp Witagron. De nacht verliep onrustig. Iets na middernacht werd onze mooie nachtrust onder de sterrenhemel verstoord door een regenbui en moesten we verhuizen naar een van de dichtbijzijnde huisjes.

Dag 3 was een op papier, korte fietsdag. Na het ontbijt zijn we meteen van start gegaan. Om 12 uur stonden we na 50 km op de geplande overnachtingsplek voor die dag. We besloten om na een luch verder te fietsen om wat voorsprong te hebben op dag 4. En 27 km verder, langs de kleine falawatra (de brug over deze kreek stortte een week voor onze tocht in) hebben we de hangmatten gebonden en heerlijk geslapen. Het avondeten was pasta met kip in roomsaus. De heren mochten het sap van podosiri proeven. Dit zijn paarse zaden van een palm die ik eerder op de dag had verzameld. Het was een heerlijke dag.

Dag 4.Wij waren vroeg op en hadden na het ontbijt alles klaar gelegd om te vertrekken. Het zou een mooie fietsdag worden met veel moeilijke klimmetjes. We waren opweg! Na 1km ontdekte ik dat ik de mijn rugtas met de basis onderdelen en gereedschap bij het bivak in de volgauto was vergeten. Terwijl de bikers verder fietsten ben ik teruggegaan om die op te halen. De weg was glooiend! Lange steile hellingen was het uitzicht. Als je op weg naar top van de de ene beklimming was kon je het volgende klimmetje al zien. Het werd ploeteren, met het verstand op NUL. Na 22 km kwam de volgauto langs. We stopten om wat te drinken en wat sultanas en appels te eten. Om ons heen konden we genieten van de verschillende vogels die opvlogen of neerstreken. De aapjes sprongen op een meter of 50 van ons vandaan de weg over. Bij een drinkpauze aan de Mozeskreek zagen we grote vissen in het water zwemmen. Ook was de aanwezigheid van een grote school van sidderalen ons opgevallen. Wij besloten een hengel in het water te gooien. En ja, een sidderaal en een vis(wrakoe) waren onze vangst. Die heb ik toen schoongemaakt en daarna zetten we onze fietstocht voort. Na heel veel klimmetjes, vele snelle afdalingen en veel mooie vogels onderweg , kwamen we op ons overnachtingsplek aan: Van Amskreek. Lekker gegeten en geslapen.

Dag 5. Op het fietsschema stond een bezoek aan Blanche Marie. Het is onze officiële rustdag. Er stond dat we per auto deze waterval konden bezoeken. In kleine letters stond dat het ook op de fiets kon. En dat was de fietsers opgevallen! En dus gingen we op onze rustdag toch op de fiets om 20 indrukwekkende km’s af te leggen. Ik wist dat de laatste 15 km naar de Waterval een mooi fietspad is. Dat heeft veel weg van een single trail! Al gauw kwamen de valpartijen. Op Blanche Marie hebben wij gezwommen en gegeten en zijn toen terug gaan fietsen naar onze bivak. Op de bivak hebben we de schade geïnventariseerd. De fietsen hadden veel te verduren , maar onze oud-militair Gerrit maakte een lelijke duik op de terugweg en hield daar een behoorlijke pijn aan over. Gelukkig geen sleutelbeen fractuur. Maar het was dapper van hem om met die extreme pijn door te fietsen.

Dag 6. Op het schema stond nu 63 km mooi weggedeelte met hier en daar wat klimmetjes. Doordat de overheid de laatste jaren aan de weg heeft gewerkt waren de eerste gedeelten van de weg verrassend mooi in tegen stelling tot het laatste gedeelte. Dit gedeelte was kapot gereden door de tientallen vrachtwagens die dagelijks hout of steenslag over de weg rijden naar de haven in Apoera. Het was voor ons de laatste km op de fiets na zes dagen. Als een serie wagons fietsten we achter elkaar en bereikten in het begin van de middag Apoera. We hebben ons in de rivier gewassen, gegeten en gingen onze hangmat in. Die avond hebben we een heerlijke bbq gemaakt met salade en hebben in gezelschap van andere mensen er lekker van genoten. Na een paar biertjes in de plaatselijke bar was het tijd om naar bed te gaan.

Dag 7. In de ochtend, na het ontbijt, hadden we ons bij de rivier aangemeld waar de boot klaar lag. Het werd een lange maar mooie boottocht van maar liefst 6 uren over de Corantijnrivier, MCP kanaal, en andere kleine kanaaltjes. De boot meerde aan in Nw Nickerie. We hebben ons aangemeld bij het hotel waar men op ons zat te wachten. Tijd om te douchen en daarna zochten we een restaurant op. We werden vergezeld door de vrouw en zoon van Fred die als verrassing van Paramaribo naar Nickerie waren gekomen. Tijd om te gaan slapen.

Dag 8. We zouden in de ochtend om 7 uur ontbijten en om 7.30 vertrekken om naar Bigipan te gaan. Ik werd pas om 7.15 uur wakker terwijl de anderen al aan het ontbijten waren. We hebben dan het vogelrijke Bigipan bezocht en in de middag Nickerie verlaten om na acht dagen Paramaribo weer binnen te rijden.

Het was een mooie tocht met veel spannende belevenissen. En zo kon ik, maar ook de andere fietsers, het jaar sportief afsluiten. Wij waren klaar voor de lekkere kerstmaaltijden en de heerlijke drankjes.

Twee Moengo Challenges in 1 maand.

woensdag 12 oktober 2011

Deze tour wordt niet zo vaak gekozen door toeristen en het was dus bijzonder om 2 van deze tours in één maand tijd te uit te voeren.

Op 28 september vertrok ik met de 4 fietsers naar Moengo. Ik had besloten om deze tour anders uit te voeren waardoor we van Moengo naar Paramaribo hebben gefietst. De groep bestond uit Linn en Benoit, twee fietsliefhebbers die binnenkort van plan zijn op fietsvakantie te gaan en Ivan en Nikki. Ivan is een vervente fietser en heeft heel veel wedstrijden en fietsvakanties gedaa. Voor Nikki was het de eerste keer op een MTB en zij heeft het heel goed gedaan.

Dag 1
De gasten moesten zich om 10 uur aanmelden met elk 2 stuks bagage. Een kleine- en een grote tas. De kleine tas dient voor de eerste fiets etappe van Moengo naar Java. Omdat er voor dit trajekt geen volgauto beschikbaar is moet al het water en de voeding in de rugtas. Met mijn auto en de aanhanger vol met fietsen zijn we vertrokken naar Moengo. Nadat we het guesthouse hebben gezien en onze spullen hebben gedropt zijn we gaan lunchen. Na de lunch zijn we gaan afkoelen in de Cottica rivier. Op het middag schema stond een test rit zodat iedereen alvast aan de fiets kon wennen. Rond 16.00 uur stonden we klaar en Endy, een vriend van mij uit Moengo, sloot zich aan. Op het laatst kwam ook een vriend van Endy, een Nederlander die in Moengo te werk is gesteld. Het plan was om een klein stukje te fietsen. Het werd uiteindelijk een leuke testrit met kleine beklimmingen en afdalingen in de oude bauxite mijn van Suralco. In de avond hebben we bij Endy thuis genoten van een lekkere bbq.

Dag 2
De volgende ochtend zijn we vroeg vertrokken. Op schema stond een tocht van 67 km. De eerste 24 km gingen over een brede weg die loopt van Moengo naar Langa Tabiki( een dorp aan de Marowijne rivier). Het tempo zat er goed in. De brede weg werd verlaten en we kozen de afslag richting Java. Al gauw kwamen terecht in een overwoekert obe-palm emplacement van Patamacca. Regelmatig werd er gestopt voor een drink pause. Om 15.00 uur kwamen we aan in Java. Aan de overkant van de rivier stond de volgauto. Willy en Michael stonden klaar om ons per boot naar de andere kant van de Commewijne rivier te brengen. Ze waren al om 12.00 uur aangekomen en zijn gaan vissen. En ja, ze hadden beet. Terwijl de anderen een frisse duik namen ben ik bezig geweest om de vissen klaar te maken voor de luch. De hangmatten waren al vastgebonden door Willy. Na het avondeten was het tijd om te rusten.

Dag 3
Op schema stond een tocht van 42 km door een redelijk begroeide weg met veel kuilen met water. Vlak nadat we Java verlieten ontdekten we een plas langs de weg waarin ik vissen zag bewegen. We zijn gestopt en hebben in het modderige water met de hand een paar kwie-kwie’s(een gepantserde vis) uit het water gehaald. Het was een heel mooi MTB pad met veel uitdagingen. Het ging redelijk goed en we hebben geringe valpartijen gehad. Ons water was op en de volgauto was nog ver achter ons.We besloten te fietsen naar de geplande luchplek en niet lang daarna kwam de volgauto aan. In plaats van een kopje soep kozen we voor wat Cola en muesli bollen. De heren hebben het restant van de pasta gegeten. De laatst 10 km ging over een brede weg langs een emplacement van naaldbomen die in de vorige eeuw in de savanna geplant waren als experiment. Op Blaka Watra aangekomen werd er een frisse duik genomen in de kreek terwijl de pot met vis al op het vuur stond. Aan het eind van de dag hebben we een dorpswandeling gemaakt in het indiaanse dorp Kasipora. Verder hebben we een heelijke nachtrust gehad in de hangmatten.

Dag 4
Een voor een werd iedereen wakker en sloot zich zo aan in het hutje waar we gingen ontbijten. Vervolgens werden de spullen ingeladen in de volgauto en toen waren we klaar voor vertrek. Het was al warm en al snel stonden de sweetdruppels op mijn gezicht. Heel rustig hebben we het eerste gedeelte gefietst. We hebben een stop gemaak bij de Joden Savana (een verlaten nederzeting van joden in het verleden). Daarna verder gefiets en met de veerboot hebben we de oversteek gemaakt over de Suriname rivier. We kwamen woongebieden tegen en de wegen werden steeds beter. Het laatste stuk was 45km naar Paramaribo over een mooie asfaltweg. De eerste 15km op het asfalt gingen snel voorbij. Lekker tempo! Het eindpunt was bij Zus en zo. Nadat we ons hebben schoon gespoten met de waterslang hebben we genoten van een heerlijke lunch.

Het was een mooie en vlotte tocht!

De tweede Moengo Challenge in 2011

dinsdag 04 oktober 2011

De tweede Moengo Challenge in 2011.

In ons bedrijf is de Moengo Challenge tot nu toe de zwaarste tour, dit omdat je in 3 dagen over verschillende wegen/ondergronden moet fietsen.

Al vanaf begin van dit jaar hadden twee heren zich ingeschreven. Op 26 augustus vertrok ik met Ab en Peter op deze tour. Twee goede vrienden maar ook goede fietsmaatjes. Al vanuit Paramaribo ondekte ik dat het een tour op hoog tempo zou worden. Op het moment dat we de stad verlieten werden de conversaties minder. Het tempo zat er goed in en we konden elkaar van tijd tot tijd afwisselen op kop. Na 45 km verlieten we het asvalt en gingen over op bauxite wegen. De zon werd feller en de tempo ging wat omlaag. In het begin van de middag kwamen we aan op Blaka Watra, onze bivak plaats voor dag 1. Terwijl de heren in het zwarte water aan het bijkomen waren maakte ik onze lunch klaar. Het werd pasta met tomaten-saus en gehakt.

Dag 2 - Java
Op dag 2 waren we al vroeg wakker. We zijn meteen gaan ontbijten en zaten al rond acht uur op de fiets. Op schema stond 42 km welke begon met 11 km mooie weg en goede ondergrond. Het resterende deel van de weg is smal, begroeid en slecht weggedeelte met veel kuilen en veel water. Op dit traject komt de techniek van mountainbiken er zeker aan te pas. Terwijl je je weg baant door het water vol met modder is het ook van belang de takken of lianen langs de weg te ontwijken. Op 400 m van Java, onze 2e bivak plaats, lag een enorme boom op de weg. We besloten de fietsen achter te laten en liepen verder naar de rivier via een omweg door het bos. Later kwam de volgwagen die de boom met de stihl-kettingzaag in stukken heeft kunnen zagen en zo de weg weer begaanbaar heeft gemaakt.

Dag 3 - Moengo
Dag 3 is bij de Moengo Challenge altijd een zware dag. Op deze dag is de fietsafstand 67 km. Vanwege het feit dat er geen brug over de rivier is kon de volgauto de oversteek niet maken. Daarom moesten we alles wat we onderweg nodig hadden voor deze dag in de rugtas meenemen zoals water(min 3 liter per persoon), gemiddeld 4 krentenbollen per persoon, een flesje frisdrank, sultana reepjes en kleding voor de avond. Het gemiddelde tempo was vrij hoog. Regelmatig werd er gestopt voor een drink-pause. Op ongeveer 37 km voor Moengo zijn we een kreek ingesprongen voor wat verkoeling. De laatste 24 km legden we af op de brede weg van Moengo naar Langa Tabbetje. Een lange weg met weinig schaduw en wat verkeer. Onze voorraad water raakte op en we hadden geen frisdrank meer. Vanuit Moengo kwam mijn vriend Endy ons tegemoet met wat koude dranken en wat eten. Als 3 uitgehongerde mannen werkten we de Cola en de Fernandes weg. Daarna hadden we volop energie. Op een onbewaakt moment verrasste Ab ons met een enorme eindsprint op ongeveer 9 km voor de finish.

Met een enorm tempo die vanaf dag 1 al duidelijk was gaat deze trip de boeken in als de snelste Moengo Challenge. Omdat we zo vroeg in Moengo waren besloten we nadat we afgekoelt waren in het zwembad van Guesthouse Moengo op dezelfde dag terug te keren naar Paramaribo.

Opening filiaal Fietsen in Suriname Nickerie

dinsdag 13 september 2011

Marian en Annemarie in Suriname

woensdag 04 mei 2011

In 2008 is Marian Ubink met haar familie in Suriname geweest. Het was een familie uitje, ze hebben deelgenomen aan veel activiteiten. De activiteiten waren heel divers, maar voor iemand met een sport achtergond werd het een beetje saai. Ze kwam bij ons bedrijf langs voor een actieve tocht. Er stond een Brownsberg MTB tour op de planning en Marian besloot mee te gaan. Het werd een tocht waarin drie dagen genoten werd van de natuur, brulapen en mooie geluiden van de vogels.

In maart 2011 kwam ze weer en dit keer met haar vriendin. Een wens van haar was om nog een keer de brownsberg op de mountainbike te beklimmen. Het liefst samen met Anne-Marie. Omdat Anne-Marie niet wist wat haar te wachten stond was zij minder enthousiast. Ze besloot alsnog mee te gaan in de hoop dat ze het zou halen en zou kunnen genieten.

Tot onze verbazing ging Anne-Marie als een speer de berg op. Ze was niet te houden. Als dierenverzorger hoopte Anne-Marie zoveel mogelijk dieren te zien in de jungle. Bij aankomst op de berg was het meteen raak! Er zat een luiaard boven ons hoofd! Zo hadden we nog meerdere dieren gezien en de missie van Anne-Marie was geslaagd. We hadden 3 geweldige dagen en Marian was blij dat ze dit nog een keer had kunnen doen en ook dat haar vriendin volop had genoten van de tour.